↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Bericht navigatie

<< 1 2 … 106 107 108 109 110 111 112 … 265 266 >>

Joy to have merited the Pain

Emily Dickinson

Joy to have merited the Pain –
To merit the Release –
Joy to have perished every step –
To Compass Paradise –

Pardon – to look upon thy face –
With these old fashioned Eyes –
Better than new – could be – for that –
Though bought in Paradise –

Because they looked on thee before –
And thou hast looked on them –
Prove Me – My Hazel Witnesses
The features are the same –

So fleet thou wert, when present –
So infinite – when gone –
An Orient’s Apparition –
Remanded of the Morn –

The Hight I recollect –
‘Twas even with the Hills –
The Depth upon my Soul was notched –
As Floods – on Whites of Wheels –

To Haunt – till Time have dropped
His last Decade away,
And Haunting actualize – to last
At least – Eternity –

F739/J788/1863

Vreugde de Pijn te hebben verdiend –
Om de Bevrijding te verdienen –
Vreugde bij elke stap te hebben geleden –
Om het Paradijs te bereiken –

Vergeef me – om jouw gezicht aan te kijken –
Met deze ouderwetse Ogen –
Beter dan nieuwe – daarvoor – kunnen zijn –
Al zijn ze in het Paradijs gekocht –

Omdat ze jou eerder hebben aangekeken –
En jij naar hen hebt gekeken –
Bewijs het Me – Mijn Roodbruine Getuigen –
Dat de gelaatstrekken dezelfde zijn –

Zo vluchtig was je, toen je bij me was –
Zo eindeloos – toen je weg was –
Een Verschijning uit het Oosten –
Teruggeroepen door de Morgen –

De Hoogte herinner ik me –
Die was gelijk aan de Heuvels –
De Diepte was in mijn Ziel gekerfd –
Als Vloedwater – op het Wit van Wielen –

Om te blijven spoken – tot de Tijd
Zijn laatste Decennium heeft laten vallen,
En het Spookbeeld – werkelijkheid wordt om
Tenminste – voor Eeuwig te duren –

[3.3] Hazel: Hazalnootkleurig, roodbruin. De ogen van Emily Dickinson waren hazelnootkleurig.
[3.3] Variant voor Hazel Witnesses: swimming Witnesses (betraande Getuigen).
[5.4] Wheels: wielen – Na een overstroming blijft de waterlijn zichtbaar op de witte wielen van een koets.
[6.2] Variant voor last Decade: slow Decades (trage Decennia).

On a Columnar Self

Emily Dickinson

On a Columnar Self –
How ample to rely
In Tumult – or Extremity –
How good the Certainty

That Lever cannot pry –
And Wedge cannot divide
Conviction – That Granitic Base –
Though None be on our Side –

Suffice Us – for a Crowd –
Ourself – and Rectitude –
And that Assembly –not far off
From furthest Spirit – God –

F740/J789/1863

Hoe rijk is het om te kunnen steunen
Op een Granieten Zelf –
Bij Onrust – of Uiterste Nood –
Hoe goed is de Zekerheid

Waaraan een Hefboom niet kan wrikken –
En geen Wig de Overtuiging
Kan splijten – die Basis van Graniet
Ook al staat Niemand aan onze Kant –

Voor Ons volstaat – in plaats van een Menigte –
Onszelf – en onze Oprechtheid –
En dat Gezelschap – niet ver weg
Van de verste Geest – God –

Het gedicht kan letterlijk opgevat worden, maar ook een sarcastische lezing is goed mogelijk. Is het wel zo goed om zelfverzekerd te zijn?
[1.1] Columnar: op een granieten zuil gelijkend.
[3.1] Crowd: menigte – de mensen om ons heen.
[3.3-4] Variant: And that Companion – not far off | From furthest Good Man – God – (En dat Maatje – niet ver weg | Van de verste Goede Man – God).
[3.4] Variant voor Spirit: Faithful (Trouwe).

Nature – the Gentlest Mother is

Emily Dickinson

Nature – the Gentlest Mother is,
Impatient of no Child –
The feeblest – or the waywardest –
Her Admonition mild –

In Forest – and the Hill –
By Traveller – be heard –
Restraining Rampant Squirrel –
Or too impetuous Bird –

How fair Her Conversation –
A Summer Afternoon –
Her Household – Her Assembly –
And when the Sun go down –

Her Voice among the Aisles
Incite the timid prayer
Of the minutest Cricket –
The most unworthy Flower –

When all the Children sleep –
She turns as long away
As will suffice to light Her lamps –
Then bending from the Sky –

With infinite Affection –
And infiniter Care –
Her Golden finger on Her lip –
Wills Silence – Everywhere –

F741/J790/1863

De Natuur – is de Aardigste Moeder,
Geduldig met elk Kind –
Voor het zwakste – of meest eigenwijze –
Heeft ze maar een klein Standje –

In het Bos – en de Heuvels –
Kunnen Reizigers – horen –
Hoe ze Onstuimige Eekhoorns in toom houdt –
Of een al te opvliegende Vogel –

Hoe fijn is Haar Conversatie –
Op een Zomermiddag –
Haar Huishouden – Haar Gezelschap –
En wanneer de Zon ondergaat –

Roept haar Stem in de Paden
Op tot het bedeesde gebed
Van de allerkleinste Krekel –
De gewoonste Bloem –

Wanneer alle Kinderen slapen –
Keert zij zich ver genoeg af
Als nodig is om Haar lampen aan te steken –
En dan legt ze vanuit de Hemel –

Met oneindige Liefde –
En oneindige Zorg –
Haar Gouden Vinger op Haar lippen –
Vraagt om Stilte – Overal –

[1.3] Variant voor feeblest: dullest (saaiste).

No Prisoner be

Emily Dickinson

No Prisoner be –
Where Liberty –
Himself – abide with Thee –

F742/J720/1863

Je zal geen Gevangene zijn –
Waar Vrijheid –
Zelve – in Je woont –

Behind Me – dips Eternity

Emily Dickinson

Behind Me – dips Eternity –
Before Me – Immortality –
Myself – the Term between –
Death but the Drift of Eastern Gray,
Dissolving into Dawn away,
Before the West begin –

‘Tis Kingdoms – afterward – they say –
In perfect – pauseless Monarchy –
Whose Prince – is Son of none –
Himself – His Dateless Dynasty –
Himself – Himself diversify –
In Duplicate divine –

‘Tis Miracle before Me – then –
‘Tis Miracle behind – between –
A Crescent in the Sea –
With Midnight to the North of Her –
And Midnight to the South of Her –
And Maelstrom – in the Sky –

F743/J721/1863

Achter Mij – zinkt de Eeuwigheid weg –
Vóór Mij – de Onsterfelijkheid –
Ikzelf – de Periode daartussen –
De Dood, slechts de Stroom van Oostelijk Grijs,
Dat opgaat in de Dageraad,
Voordat het Westen verschijnt –

Het zijn Koninkrijken – daarna – zeggen ze –
In volledig – ononderbroken Monarchie –
Wiens Prins – Niemands Zoon is –
Hijzelf – is zijn Tijdloze Dynastie –
Hijzelf – onderscheidt zich van Zichzelf –
In goddelijke Tweevoud –

Het is een Wonder vóór Me – dan –
Het is Wonder achter me – en daartussen –
Een Wassende Maan in de Zee –
Met Middernacht ten Noorden van Haar –
En Middernacht ten Zuiden van Haar –
En Wervelwinden – aan de Hemel –

[1.3] Term heeft meerdere betekenissen: periode, benaming, of voorwaarde. Alle drie zijn van toepassing.
[1.4] Eastern Grey – de kleur van de lucht die vanuit het oosten opkomt, terwijl de zon in het westen ondergaat.
[2.3] Son of none: zoon van niemand – Bedoeld wordt Christus de zoon van God.
[2.1] Kingdoms – rijk der hemelen.
[3.6] Maelstrom: draaikolk, wervelvind van tegengestelde stromingen.

She dwelleth in the Ground

Emily Dickinson

She dwelleth in the Ground –
Where Daffodils – abide –
Her Maker – Her Metropolis –
The Universe – Her Maid –

To fetch Her Grace – and Hue –
And Fairness – and Renown –
The Firmament’s – To Pluck Her –
And fetch Her Thee – be mine –

F744/J671/1863

Zij woont in de Grond –
Waar Narcissen – verblijven –
Haar Schepper – is Haar Metropool –
De Kosmos – Haar Dienstmeid –

Haar Gratie geven – en Kleur –
Schoonheid – en Roem –
Is aan het Firmament – Haar Plukken –
En Haar naar U toe brengen – is aan mij –

Emily Dickinson stuurde dit gedicht samen met een krokus naar haar nichtjes Louise en Francess Norcross. Op het papier van een andere versie is de afdruk van een bloem nog zichtbaar.
[2.1] Variant voor Grace: Light (Glans).

Sweet Mountains – Ye tell Me no lie

Emily Dickinson

Sweet Mountains – Ye tell Me no lie –
Never deny Me – Never fly –
Those same unvarying Eyes
Turn on Me –
———When I fail – or feign,
Or take the Royal names in vain –
Their far – slow – Violet Gaze –

My Strong Madonnas – Cherish still –
The Wayward Nun – beneath the Hill –
Whose service – is to You –
Her latest Worship – When the Day
Fades from the Firmament away –
To lift Her Brows on You –

F745/J722/1863

Lieve Bergen – Jullie liegen nooit tegen Mij –
Wijzen Me nooit af – vluchten Nooit weg –
Diezelfde onveranderlijke Ogen
Richten zich tot Mij –
———Wanneer ik misluk – of veins,
Of de Koninklijke namen ijdel gebruik –
Die verre – trage – Violette Blik –

Mijn Sterke Madonna’s – Zorgen altijd voor –
De Eigenzinnige Non – onderaan de Heuvel –
Wiens dienst – aan Jullie –
Haar laatste Eerbetoon is – Wanneer de Dag
Vervaagt van het Firmament –
Om Haar Ogen op Jullie te richten –

[1.1] Sweet Mountains: de Pelham Hills vlakbij Amherst die Emily Dickinson vanuit haar kamer elke dag kon zien.
[1.5] Royal names – het gedicht doet denken aan Psalm 121: “Ik sla mijn ogen op naar de bergen. Van waar komt mijn hulp?”. In de psalm komt hulp van de Heer (de koninklijke naam?).

Bericht navigatie

<< 1 2 … 106 107 108 109 110 111 112 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • “Hope” – diverse vertalingen
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Literatuur
  • Over deze site
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑