Categorie archieven: Uncategorized

I envy Seas, whereon He rides

Emily Dickinson

I envy Seas, whereon He rides –
I envy Spokes of Wheels
Of Chariots, that Him convey –
I envy Crooked Hills

That gaze upon His journey –
How easy All can see
What is forbidden utterly
As Heaven – unto me!

I envy Nests of Sparrows –
That dot His distant Eaves –
The wealthy Fly, upon His Pane –
The happy – happy Leaves –

That just abroad His Window
Have Summer’s leave to play –
The Ear Rings of Pizarro
Could not obtain for me –

I envy Light – that wakes Him –
And Bells – that boldly ring
To tell Him it is Noon, abroad –
Myself – be Noon to Him –

Yet interdict – my Blossom –
And abrogate – my Bee –
Lest Noon in Everlasting Night –
Drop Gabriel – and Me –

F368/J498/1862

Jaloers ben ik op de Zeeën, die Hij bevaart –
Jaloers op de Spaken van de Wielen
Onder de Wagens die Hem vervoeren –
Jaloers op de Glooiende Heuvels

Die Hem langs zien komen –
Hoe gemakkelijk Ieder kan zien
Wat absoluut verboden blijft
Voor mij – als de Hemel!

Jaloers ben ik op de Nesten van de Mussen –
Die van ver Zijn Dakrand accentueren –
Op de vette Vlieg, tegen Zijn Ruit –
Op de blije – blije Bladeren –

Die net buiten Zijn Venster –
Zomers vrij krijgen om te spelen –
Pizarro’s Oorbellen
Kunnen voor mij daar niet aan tippen –

Jaloers ben ik op het Licht – dat Hem wekt –
En op de Klokken – die luid slaan
Hem zeggen dat het Middag is, daarginds –
Was Ikzelf – Zijn Middag maar –

Toch ga ik mijn Bloem – afsluiten –
En mijn Bij – afzeggen –
Want anders stort de Middag
Gabriël – en Mij – in een Eeuwige Nacht –

“He” – mogelijk wordt vriend Samuel Bowles bedoeld, die naar Europa was afgereisd.
“Pizarro”: Francisco Pizarro (1471–1541), een Spaanse ontdekkingsreiziger. Hij veroverde Peru en roofde enorme hoeveelheden goud uit Zuid–Amerika. Hij nam Inca keizer Atahualpa gevangen en vermoordde hem. De Inca vorst moet gigantische oorbellen gedragen hebben.
“Blossom” – Emily Dickinson noemt haar gedichten ‘haar bloemen’.
“Gabriël”: de aartsengel. Ook hier bedoelt Emily Dickinson mogelijk Samuel Bowles.
Varianten:
– voor “whereon He rides” (regel 1): “That bear Him” (Die Hem dragen);
– voor “Crooked Hills” (regel 4): “Speechless Hills” (Sprakeloze Heuvels);
– voor “gaze opon” (regel 5): “grow along” (opstijgen langs);
– voor “forbidden” (regel 7): “denied” (ontzegd);
– voor “As Heaven” (regel 8): “As Eden” (Paradijs);
– voor “ring” (regel 18): “Come” (Opkomen);
– voor “in” (regel 23): “down” (neer).

Those fair – fictitious People

Emily Dickinson

Those fair – fictitious People –
The Women – plucked away
From our familiar Lifetime –
The Men of Ivory –

Those Boys and Girls, in Canvas –
Who stay upon the Wall
In Everlasting Keepsake –
Can Anybody tell?

We trust – in places perfecter –
Inheriting Delight
Beyond our faint Conjecture –
Our dizzy Estimate –

Remembering ourselves, we trust –
Yet Blesseder – than We –
Through Knowing – where We only hope –
Receiving – where we – pray –

Of Expectation – also –
Anticipating us
With transport, that would be a pain
Except for Holiness –

Esteeming us – as Exile –
Themself – admitted Home –
Through gentle Miracle of Death –
The Way ourself, must come –

F369/J499/1862

Die mooie – fictieve Mensen –
De Vrouwen – geplukt
Uit ons vertrouwde Leven –
De Mensen van Ivoor –

Die Jongens en Meisjes, op het Linnen –
Die aan de Muur blijven
Als een Eeuwig Aandenken –
Weet Iemand daarvan?

We geloven – in een volmaakter plek –
Een Vreugde te zullen erven
Voorbij onze vage Vermoedens –
Onze malle Inschattingen –

Ze blijven aan ons denken, geloven we –
Maar meer Gezegend – dan wij –
Want zij weten – waar Wij slechts hopen –
Zij ontvangen – waar wij – bidden –

In Afwachting – ook –
Zijn ze ons voorgegaan
In vreugde, die een pijn zou zijn
Waren het geen Heiligen –

Ze beschouwen ons – als Ballingen –
Zelf – zijn ze al Thuis toegelaten –
Door het zachte Wonder van de Dood –
Onze Weg, moet nog komen –

“Ivory”: van ivoor – hun botten zijn ivoor geworden.
“Dizzy”: duizelig, zweverig, duizelingwekkend, dwaas, mal.
Varianten:
– voor “fair” (regel 1): “new” (frisse);
– voor “plucked away” (regel 2): “slipped away” (weggeglipt);
– voor “Lifetime” (regel 3): “address”, “gazing” (zicht) en “fingers” (vingers);
– voor “Keepsake” (regel 7): “Childhood” (Kindertijd);
– voor regel 8: “Where are they – Can you tell –” (Kun je zeggen – Waar ze zijn –);
– voor “dizzy” (regel 12): “scanty” (summiere);
– voor “hope” (regel 15): “guess” (maar kunnen raden);
– voor “Receiving” (regel 16): “Beholding” (Zij aanschouwen);
– voor “gentle” (regel 23): “curious” (vreemde) en “easy” (simpele).

Within my Garden, rides a Bird

Emily Dickinson

Within my Garden, rides a Bird
Upon a single Wheel –
Whose spokes a dizzy Music make
As ’twere a travelling Mill –

He never stops, but slackens
Above the Ripest Rose –
Partakes without alighting
And praises as he goes,

Till every spice is tasted –
And then his Fairy Gig
Reels in remoter atmospheres –
And I rejoin my Dog,

And He and I, perplex us
If positive, ’twere we –
Or bore the Garden in the Brain
This Curiosity –

But He, the best Logician,
Refers my clumsy eye –
To just vibrating Blossoms!
An Exquisite Reply!

F370/J500/1862

In mijn tuin, beweegt een Vogel
Op maar één Wiel –
De spaken ervan maken wervelende Muziek
Alsof het een Reizende Windmolen was –

Hij stopt nooit, maar vertraagt
Op de meest Volle Roos –
Hij eet ervan zonder te rusten
En bedankt als hij gaat,

Tot elk kruid is geproefd –
En dan wervelt zijn Elfenconcert
Naar verre sferen –
En ik voeg me weer bij mijn Hond,

Hij en ik, vragen ons verbaasd af
Of ’t echt was, voor ons –
Of bracht de Tuin van de Verbeelding
Deze Eigenaardigheid voort –

Maar Hij, veel beter in Logica,
Wijst mijn domme ogen –
Op de Bloemen die echt trillen!
Een Voortreffelijke Repliek!

Varianten:
– voor “Fairy Gig” (regel 10): “Microscopic Gig” (Minuscuul Concert);
– voor “clumsy” (regel 18): “duller” (zwakkere).

Is Bliss then, such Abyss

Emily Dickinson

Is Bliss then, such Abyss –
I must not put my foot amiss
For fear I spoil my shoe?

I’d rather suit my foot
Than save my Boot –
For yet to buy another Pair
Is possible,
At any store –

But Bliss, is sold just once.
The Patent lost
None buy it any more –
Say, Foot, decide the point?
The Lady cross, or not?
Verdict for Boot!

F371/J340/1862

Is Extase dan, zo’n Afgrond –
Dat ik mijn voet niet verkeerd moet zetten
Bang dat ik mijn schoen bevuil?

Liever pas ik op mijn voet
Dan mijn Laars te redden –
Want een nieuw Paar kopen
Is mogelijk
In elke winkel –

Maar Extase, wordt maar één keer verkocht.
Als de Exclusiviteit verloren is
Koopt niemand het meer –
Zeg, Voet, kom je tot een besluit?
Gaat de Dame door, of niet?
Uitspraak ten gunste van Laars!

“Bliss”: gelukzaligheid, geluk, verrukking, extase.

After great pain, a formal feeling comes

Emily Dickinson

After great pain, a formal feeling comes –
The Nerves sit ceremonious, like Tombs –
The stiff Heart questions
———“was it He, that bore,”
And “Yesterday, or Centuries before”?

The Feet, mechanical, go round –
A Wooden Way
Of Ground, or Air, or Ought –
Regardless grown,
A Quartz contentment, like a stone –

This is the Hour of Lead –
Remembered, if outlived,
As Freezing persons, recollect the Snow –
First – Chill – then Stupor –
———then the letting go –

F372/J341/1862

Na heftige pijn, voelt het stijf aan –
Zenuwen staan versteend, als Graven –
Het stramme Hart vraagt zich af
———“was Hij het, die leed,”
En “was het Gisteren, of Eeuwen geleden?”

De Voeten, gaan mechanisch door –
Het is een Houterige gang
Over de Grond, in de Lucht of Waar dan ook –
Die wezenloos in beweging komt
Een Kristallen voldoening, als van steen –

Dit is het Uur van Lood –
Bekend, aan wie het overleefd heeft,
Zoals Bevroren mensen, Sneeuw herinneren –
Eerst – de Kilte – dan Gevoelloosheid –
———en dan het loslaten –

This World is not Conclusion

Emily Dickinson

This World is not Conclusion.
A Species stands beyond –
Invisible, as Music –
But positive, as Sound –
It beckons, and it baffles –
Philosophy – don’t know –
And through a Riddle, at the last –
Sagacity, must go –
To guess it, puzzles scholars –
To gain it, Men have borne
Contempt of Generations
And Crucifixion, shown –
Faith slips – and laughs, and rallies –
Blushes, if any see –
Plucks at a twig of Evidence –
And asks a Vane, the way –
Much Gesture, from the Pulpit –
Strong Hallelujahs roll –
Narcotics cannot still the Tooth
That nibbles at the soul –

F373/J501/1862

Deze Wereld is niet het Einde.
Er komt nog een Gedaante achteraan –
Onzichtbaar, als Muziek –
Maar net zo echt, als Geluid –
Het wenkt, en wekt verbijstering –
Filosofie – heeft er geen weet van –
En het Raadsel, aan het einde –
Zal om Scherpzinnigheid vragen –
Om het te raden, raken geleerden in de war –
Om het op te lossen, hebben Mensen
Eeuwenlang Minachting doorstaan
En de Kruisiging, tentoongesteld –
Geloof struikelt – en lacht, en herpakt zich –
Bloost, voor wie het ziet –
Klampt zich vast aan een takje Bewijs –
En vraagt aan een Windwijzer, de richting –
Grote Gebaren, van de Preekstoel –
Krachtige Hallelujahs stampen er –
Narcotica kunnen de Tand niet kalmeren
Die knaagt aan de ziel –

“Species”: soort, vorm, gedaante (in de eucharistie).
Varianten:
– voor “A Species” (regel 2): “A sequel” (een vervolg);
– voor “To guess it,” (regel 9): “To prove it –“ (Om het aan te tonen);
– voor “Strong” (regel 18): “Sure” (Zekere);
– voor “Tooth” (regel 19): “Mouse” (Een Muis).

It will be Summer – eventually

Emily Dickinson

It will be Summer – eventually.
Ladies – with parasols –
Sauntering Gentlemen –with Canes–
And little Girls – with Dolls –

Will tint the pallid landscape –
As ’twere a bright Boquet –
Tho’ drifted deep, in Parian –
The Village lies – today –

The Lilacs – bending many a year –
Will sway with purple load –
The Bees – will not despise the tune –
Their Forefathers – have hummed –

The Wild Rose – redden in the Bog –
The Aster – on the Hill
Her everlasting fashion – set –
And Covenant Gentians – frill –

Till Summer folds her miracle –
As Women – do – their Gown –
Or Priests – adjust the Symbols –
When Sacrament – is done –

F374/J331 en J341/1862

Het zal Zomer worden – ooit.
Dames – met parasols –
Wandelende Heren – met wandelstokken –
En kleine Meisjes – met Poppen –

Zullen het bleke landschap kleuren –
Als een stralend Boeket –
Al ligt het Dorp – vandaag –
Ondergedompeld, in Puur Wit –

Seringen – gebogen door de vele jaren –
Zullen zwieren met hun paarse lading –
Bijen – zullen de melodie niet versmaden –
Die hun Voorouders – zoemden –

Wilde Rozen – zullen blozen in het Veen –
Asters – op de Heuvel
Hun blijvende mode – dragen –
Wintervaste Gentianen – krijgen pluimen –

Tot de Zomer haar wonder openvouwt –
Zoals Vrouwen – dat – met hun Jurk doen –
Of Priesters – de Symbolen schikken –
Wanneer het Sacrament – afgelopen is –

“Parian” verwijst naar het Griekse eiland Paros in de Egeïsche Zee, bekend om zijn wit marmeren stenen.
“Covenant”: duurzaam, bestendig, vast.
De regels 14-17 zijn ook als afzonderlijk gedicht gestuurd aan Samuel Bowles. Vandaar dat dit deel ook wel als een afzonderlijk gedicht beschouwd wordt (J331).