It don’t sound so terrible – quite – as it did –
I run it over – “Dead”, Brain – “Dead.”
Put it in Latin – left of my school –
Seems it don’t shriek so – under rule.

Turn it, a little –
———full in the face
A Trouble looks bitterest –
Shift it – just –
Say “When Tomorrow comes this way –
I shall have waded down one Day.”

I suppose it will interrupt me some
Till I get accustomed – but then the Tomb
Like other new Things –
———shows largest – then –
And smaller, by Habit –

It’s shrewder then
Put the Thought in advance – a Year –
How like “a fit” – then –
Murder – wear!

F384/J426/1862

Het klinkt niet zo vreselijk – meer – als eerst –
Ik herhaal het – “Dood”, Hersenen – “Dood.”
Zet het in Latijn – nog over van school –
Dan schreeuwt het niet zo – onder contrôle.

Geef er een draai aan, een beetje –
———recht in ‘t gezicht
Ziet Narigheid er het pijnlijkst uit –
Pas het gewoon aan –
Zeg “Als Morgen deze kant op komt –
Ben ik al één Dag doorgekomen.”

Ik denk dat het me even zal opbreken
Tot ik eraan gewend raak – maar het Graf
Net als andere nieuwe Dingen –
———ziet er dan groter uit –
Door Gewenning, kleiner.

Daarom is het slimmer om
De Gedachten – een Jaar – vooruit te zetten
Hoe “goed passend” – je dan –
De Moord – kan dragen!

Taking up the fair Ideal,
Just to cast her down
When a fracture – we discover –
Or a splintered Crown –
Makes the Heavens portable –
And the Gods – a lie –
Doubtless – “Adam” – scowled at Eden –
For his perjury!

Cherishing – our poor Ideal –
Till in purer dress –
We behold her – glorified –
Comforts – search – like this –
Till the broken creatures –
We adored – for whole –
Stains – all washed –
Transfigured – mended –
Meet us – with a smile –

F386/J428/1862

Een zuiver ideaal omarmen,
Alleen maar om het te verwerpen
Als we er een barst in – ontdekken –
Of een scheur in de Kroon –
Maakt de Hemel veranderlijk –
En van de Goden – een leugen –
Zeker keek – “Adam” – zuur naar Eden –
Vanwege zijn Zonde!

Ons armzalig Ideaal – koesterend –
Tot we het in zuiverder gewaad –
Verheerlijkt – aanschouwen –
Troost – een zoektocht – als deze –
Tot de gebroken schepsels –
Die we aanbaden – volledig –
Alle vlekken – hebben weggewassen –
Van gedaante zijn gewisseld – hersteld –
En ons tegemoet treden – met een glimlach –

It would never be Common – more – I said –
Difference – had begun –
Many a bitterness – had been –
But that old sort – was done –

Or – if it sometime – showed – as ’twill –
Upon the Downiest – Morn –
Such bliss – had I – for all the years –
‘Twould give an Easier – pain –

I’d so much joy – I told it – Red –
Upon my simple Cheek –
I felt it publish – in my Eye –
‘Twas needless – any speak –

I walked – as wings – my body bore –
The feet – I former used –
Unnecessary – now to me –
As boots – would be – to Birds –

I put my pleasure all abroad –
I dealth a word of Gold
To every Creature – that I met –
And Dowered – all the World –

When – suddenly – my Riches shrank –
A Goblin – drank my Dew –
My Palaces – dropped tenantless –
Myself – was beggared – too –

I clutched at sounds –
I groped at shapes –
I touched the tops of Films –
I felt the Wilderness roll back
Along my Golden lines –

The Sackcloth – hangs upon the nail –
The Frock I used to wear –
But where my moment of Brocade –
My – drop – of India?

F388/J430/1862

Het zou nooit meer Gewoon zijn – zei ik –
Het verschil – was begonnen –
Veel bitterheid – was er geweest –
Maar die oude levensstijl – was voorbij –

Of – als het ooit – zich zou tonen – zoals het zal –
Op de meest Donzen – Morgen –
Zoveel geluk – had ik – al die jaren –
Het zou een Makkelijker pijn geven.

Ik had zoveel vreugde – ik zei het – met het Rood –
Op mijn simpele Wangen –
Ik voelde dat mijn Ogen – spraken –
Niet nodig – om iets te zeggen.

Ik liep – alsof vleugels – mijn lichaam droegen –
De voeten – die ik voordien gebruikte –
Nu voor mij – zo overbodig –
Als laarzen – voor Vogels – zouden zijn –

Overal straalde ik mijn geluk uit –
Ik deelde een woord van Goud
Aan elk Schepsel – dat ik tegenkwam –
En schonk het – de hele Wereld –

Toen – plotseling – mijn Rijkdom slonk –
Een enge Geest – dronk mijn Dauw –
Mijn Paleizen – storten onbewoond in –
Ook – Ikzelf – verviel tot de bedelstaf –

Ik klampte me vast aan geluiden –
Ik tastte naar schaduwen –
Ik raakte het ongrijpbare aan –
Ik voelde de Wildernis terugrollen
Langs mijn Gouden regels –

Het Boetekleed – hangt aan de spijker –
De Jurk die ik altijd droeg –
Maar waar is mijn moment van Brokaat –
Mijn – druppel – India?