Within my Garden, rides a Bird
Upon a single Wheel –
Whose spokes a dizzy Music make
As ’twere a travelling Mill –

He never stops, but slackens
Above the Ripest Rose –
Partakes without alighting
And praises as he goes,

Till every spice is tasted –
And then his Fairy Gig
Reels in remoter atmospheres –
And I rejoin my Dog,

And He and I, perplex us
If positive, ’twere we –
Or bore the Garden in the Brain
This Curiosity –

But He, the best Logician,
Refers my clumsy eye –
To just vibrating Blossoms!
An Exquisite Reply!

F370/J500/1862

In mijn Tuin, beweegt een Vogel
Op maar één Wiel –
De spaken ervan maken wervelende Muziek
Alsof het een reizende Windmolen was –

Hij stopt nooit, maar vertraagt
Boven de meest Volle Roos –
Eet ervan zonder neer te strijken
En geeft een complimentje als hij gaat,

Tot aan elk kruid is geproefd –
En dan wervelt zijn Elfenconcert
Naar verre sferen –
En ik voeg me weer bij mijn Hond,

Hij en ik, vragen ons verbaasd af
Of wij er werkelijk waren –
Of bracht de Tuin in de Verbeelding
Deze Eigenaardigheid voort –

Maar Hij, veel beter in Logica,
Wijst mijn domme ogen –
Op de Bloemen die net trilden!
Een Voortreffelijke Repliek!

It will be Summer – eventually.
Ladies – with parasols –
Sauntering Gentlemen –with Canes–
And little Girls – with Dolls –

Will tint the pallid landscape –
As ’twere a bright Boquet –
Tho’ drifted deep, in Parian –
The Village lies – today –

The Lilacs – bending many a year –
Will sway with purple load –
The Bees – will not despise the tune –
Their Forefathers – have hummed –

The Wild Rose – redden in the Bog –
The Aster – on the Hill
Her everlasting fashion – set –
And Covenant Gentians – frill –

Till Summer folds her miracle –
As Women – do – their Gown –
Or Priests – adjust the Symbols –
When Sacrament – is done –

F374/J331 en J341/1862

Het zal Zomer worden – ooit.
Dames – met parasols –
Wandelende Heren – met wandelstokken –
En kleine Meisjes – met Poppen –

Zullen het bleke landschap kleuren –
Als een stralend Boeket –
Al ligt het Dorp – vandaag –
Ondergedompeld, in Puur Wit –

Seringen – gebogen door de vele jaren –
Zullen zwieren met hun paarse lading –
Bijen – zullen de melodie niet versmaden –
Die hun Voorouders – hebben geneuried –

De Wilde Roos – bloost in het Veen –
De Aster – op de Heuvel
Toont – haar eeuwig blijvende mode –
En Wintervaste Gentianen – krijgen pluimen –

Tot de Zomer haar wonder openvouwt –
Zoals Vrouwen – dat – met hun Jurk doen –
Of Priesters – de Symbolen schikken –
Wanneer het Sacrament – voltooid is –

‘Twas the old – road – through pain –
That unfrequented – one –
With many a turn – and thorn –
That stops – at Heaven –

This – was the Town – she passed –
There – where she – rested – last –
Then – stepped more fast –
The little tracks – close prest –
Then – not so swift –
Slow – slow – as feet did weary – grow –
Then – stopped – no other track!

Wait! Look! Her little Book –
The leaf – at love – turned back –
Her very Hat –
And this worn shoe just fits
———the track –
Herself – though – fled!

Another bed – a short one –
Women make – tonight –
In Chambers bright –
Too out of sight – though –
For our hoarse Good Night –
To touch her Head!

F376/J344/1862

Het was de oude – weg – door de pijn –
Die ene – weinig gebruikte –
Met vele bochten – en doornen –
Die ophoudt – bij de Hemel –

Hier – was de Stad – waar ze doorheen trok –
Daar – waar ze – voor het laatst – rustte –
Destijds – stapte ze sneller –
De kleine voetafdrukken – stevig ingedrukt –
Later – niet zo rap –
Traag – traag – waar voeten vermoeid – raakten –
Toen – stopten ze – geen enkel spoor meer!

Wacht! Kijk! Haar klein Boekje –
Het blad – bij liefde – omgeslagen –
Precies haar Hoed –
En deze versleten schoen
———past perfect bij het spoor –
Maar – zijzelf – ervandoor!

Een nieuw bed – een korter –
Maken Vrouwen klaar – vanavond –
In stralende Kamers –
Maar – te ver uit het zicht –
Voor ons schorre Welterusten –
Om haar Hoofd te bereiken!