Uncategorized – Pagina 79 – Emily Dickinson

‘Tis not that Dying hurts us so

‘Tis not that Dying hurts us so –
‘Tis Living – hurts us more –
But Dying – is a different way –
A kind behind the Door –

The Southern Custom – of the Bird –
That ere the Frosts are due –
Accepts a better Latitude –
We – are the Birds – that stay.

The Shiverers round Farmers’ doors –
For whose reluctant Crumb –
We stipulate – till pitying Snows
Persuade our Feathers Home.

F528/J335/1863

‘t Is niet dat Sterven ons zo pijn doet –
Leven – doet ons het meeste pijn –
Maar Sterven – is een andere route –
Van het soort achter de Deur –

De Zuidelijke Gewoonte – van Vogels –
Om voor de Vorst inzet –
Een betere Breedtegraad op te zoeken –
Wij – zijn de Vogels – die achterblijven.

Die Bevend aan de deur van de Boer staan –
Op wiens zuinige Kruimel –
We aandringen – tot Meelevende Sneeuw
Ons Verenhuis overhaalt.

“Door” – waarschijnlijk de deur tussen leven en dood.
“Shiverers”: degenen die huiveren, bibberen, figuurlijk voor bedelaars.
“Persuade” – overhaalt om te sterven, naar een betere plek te gaan.
Dit gedicht sluit een brief af die Emily Dickinson schreef aan haar nichtjes Louise en Francis Norcross, kort na het overlijden van hun vader.
Variant voor “Accepts” (regel 7): “Adopts” (aanneemt).

A Dying Tiger – moaned for Drink

A Dying Tiger –
———moaned for Drink –
I hunted all the Sand –
I caught the Dripping of a Rock
And bore it in my Hand –

His Mighty Balls –
———in death were thick –
But searching – I could see
A Vision on the Retina
Of Water – and of me –

‘Twas not my blame – who sped too slow –
‘Twas not his blame – who died
While I was reaching him –
But ’twas – the fact that He was dead –

F529/J566/1863

Een Stervende Tijgerkikker –
———kermde van de Dorst –
Al het Zand heb ik doorzocht –
Ik ving Druppels van een Rots
En droeg ze in mijn Hand –

Zijn Machtige Oogballen –
———waren dik van de dood –
Maar toen ik goed keek – kon ik
Op het Netvlies een Beeld zien
Van Water – en van mij –

Niet mijn schuld – dat ik te langzaam rende –
Niet zijn schuld – dat hij stierf
Toen ik bij hem kwam –
Maar het was – het feit dat Hij dood was –

“Tiger” is waarschijnlijk de ‘Tiger Frog’, een kikker met strepen van een tijger op zijn rug en zijn oogballen zijn indringend groots (Lithobates palustris).
Variant voor “hunted” (regel 2): “worried” (lastiggevallen).

He gave away his Life

He gave away his Life –
To Us – Gigantic Sum –
A trifle – in his own esteem –
But magnified – by Fame –

Until it burst the Hearts
That fancied they could hold –
When swift it slipped its limit –
And on the Heavens – unrolled –

‘Tis Ours – to wince – and weep –
And wonder – and decay
By Blossoms gradual process –
He chose – Maturity –

And quickening –
———as we sowed –
Just obviated Bud –
And when We turned to note the Growth –
Broke – perfect – from the Pod –

F530/J567/1863

Hij gaf zijn Leven weg –
Voor Ons – een Gigantische Som –
Een kleinigheidje – in zijn ogen –
Maar toegenomen – door Roem –

Tot het de Harten barsten deed
Die dachten dat je het in de hand hebt –
Toen het snel door zijn grens schoot –
En zich in de Hemel – uitrolde –

Aan Ons is – het ineenkrimpen – huilen –
En ons verbazen – en vergaan
In het geleidelijke Bloeiproces
Koos hij voor – Rijpheid –

En zijn haast –
———waar wij nog aan het zaaien waren –
Voorkwam precies het Ontkiemen –
En toen Wij de Groei wilden zien –
Brak hij – perfect – uit de Dop –

“He” is waarschijnlijk Frazer Stearns, een goede vriend van Emily Dickinson en zoon van de president van het Amherst College. Hij sneuvelde in de Amerikaanse burgeroorlog en Emily Dickinson schrijft in een emotionele brief over zijn dood en drukbezochte begrafenis.
“Maturity”: volwassenheid, rijpheid. De soldaat nam zijn volwassen verantwoordelijkheid en vocht in de oorlog.
Varianten:
– voor “gradual” (regel 11): “common” (gewone);
– voor “quickening” (regel 13): “ripening” (rijpen).

We learned the Whole of Love

We learned the Whole of Love –
The Alphabet – the Words –
A Chapter – then the mighty Book –
Then – Revelation closed –

But in Each Other’s eyes
An Ignorance beheld –
Diviner than the Childhood’s –
And each to each, a Child –

Attempted to expound
What Neither – understood –
Alas, that Wisdom is so large –
And Truth – so manifold!

F531/J568/1863

We leerden Alles over Liefde –
Het Alfabet – de Woorden –
Een Hoofdstuk – toen het machtige Boek –
En – het sloot met de Openbaring –

Maar in Elkaars Ogen
Zagen wij Iets Ongeweten –
Goddelijker dan de Kindertijd –
Om voor elkaar, een Kind te zijn –

Toen we probeerden uit te leggen
Wat geen van beiden – begreep –
Helaas, die Wijsheid is zo enorm
En Waarheid – heeft zoveel kanten!

“Mighty Book” verwijst waarschijnlijk naar de bijbel.
Variant voor regel 9: “Did timidly expound” (Toen we het verlegen uitlegden).

The Winters are so short

The Winters are so short –
I’m hardly justified
In sending all the Birds away –
And moving into Pod –

Myself – for scarcely settled –
The Phebes have begun –
And then – it’s time to strike my Tent –
And open House – again –

It’s mostly, interruptions –
My Summer – is despoiled –
Because there was a Winter – once –
And all the Cattle – starved –

And so there was a Deluge –
And swept the World away –
But Ararat’s a Legend – now –
And no one credits Noah –

F532/J403/1863

De Winters zijn zo kort –
Ik heb amper reden
Om alle Vogels weg te sturen –
En mijn Cocon op te zoeken –

Nauwelijks had ik mezelf – geïnstalleerd –
Of de Vliegenvangers zijn weer begonnen –
Dus – tijd om mijn Tent op te slaan –
En het Huis – weer open te zetten –

Meer dan wat ook, zijn het verstoringen –
Mijn Zomer – is verknoeid –
Want ooit – waren er Winters –
Al het Vee – stierf van de honger –

En er was ook een Zondvloed –
Vaagde de Wereld weg –
Maar Ararat is – nu – een Mythe
En niemand gelooft meer in Noach –

“Pod”: peul, cocon.
“Phebe”: Vliegenvanger, een vogel die voornamelijk leeft van insecten.
“Ararat” is de hoogste berg in Oost-Turkije. Voor joden, christenen en moslims strandde daar de ark van Noach, toen na de zondvloed het water gezakt was.

I reckon – when I count it all

I reckon – when I count at all –
First – Poets – Then the Sun –
Then Summer – Then the Heaven of God –
And then – the List is done –

But, looking back – the First so seems
To Comprehend the Whole –
The Others look a needless Show –
So I write – Poets – All –

Their Summer – lasts a Solid Year –
They can afford a Sun
The East – would deem extravagant –
And if the Further Heaven –

Be Beautiful as they prepare
For Those who worship Them –
It is too difficult a Grace –
To justify the Dream –

F533/J569/1863

Ik geef cijfers – als ik alles meetel –
Op Eén – Dichters – Dan de Zon –
Dan Zomer – Dan de Hemel Gods –
En dan – is de Lijst af –

Maar, nog eens kijkend – het Eerste lijkt zo
Allesomvattend –
De Rest lijkt een overbodige Vertoning –
Dus ik schrijf – Overal – Dichters –

Hun Zomer – duurt een vol Jaar lang –
Ze kunnen zich een Zon veroorloven
Die het Oosten – overdreven zou vinden –
En als de Toekomstige Hemel –

Even Prachtig is als zij bereiden
Voor Wie Hen aanbidden –
Is de Genade om daar te komen te moeilijk –
Om de Droom te rechtvaardigen.

“Reckon”: rekenen. Hier maakt Emily Dickinson de rekening van haar zegeningen op. Daarbij komt he hemel van God als laatste en die wordt ook nog geschrapt. Dichters scheppen een ‘hogere’ hemel. Begrijpelijk, dat het gedicht als godslasterlijk werd beschouwd.
“It is too…” – hoe prachtig de hemel van de dichters ook is, het kan nooit het bestaan van de hemel rechtvaardigen.
Varianten:
– voor “Further” (regel 12): “Other” (Andere) en “final” (uiteindelijke);
– voor “prepare” (regel 13): “Disclose” (Ontsluiten);
– voor “worship Them” (regel 14): “Trust in Them” (in Hen Geloven) en “ask of Them” (het Hen vragen).

How many Flowers fail in Wood

How many Flowers fail in Wood –
Or perish from the Hill –
Without the privilege to know
That they are Beautiful –

How many cast a nameless Pod
Upon the nearest Breeze –
Unconscious of the Scarlet Freight –
It bear to Other Eyes –

F534/J404/1863

Hoeveel Bloemen verwelken niet in het Bos –
Of vergaan op een Heuvel –
Zonder het voorrecht te weten
Hoe Prachtig ze zijn –

Hoevelen werpen niet een naamloze Peul
In de eerstvolgende Bries –
Niet bewust van de Scharlaken Vracht –
Die het voor de Ogen van Anderen aflevert –

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized