Categorie archieven: Uncategorized

It’s coming – the postponeless Creature

Emily Dickinson

It’s coming –
———the postponeless Creature –
It gains the Block –
———and now – it gains the Door –
Chooses its latch, from all the other fastenings –
Enters – with a “You know Me – Sir”?

Simple Salute – and certain Recognition –
Bold – were it Enemy –
———Brief – were it friend –
Dresses each House in Crape, and Icicle –
And carries one – out of it – to God –

F556/J390/1863

Het komt eraan –
———het Schepsel dat geen uitstel duldt –
Het bereikt het Gebouw –
———en nu – staat het voor de Deur –
Kiest zijn grendel, tussen alle andere sloten –
Komt binnen – met “Kent U mij – Mijnheer”?

Simpele Begroeting – en zekere Herkenning –
Resoluut – bij een Vijand –
———Kort en bondig – bij een Vriend –
Kleedt elk huis in Crêpe, en IJspegels –
En draagt er een – naar buiten – naar God –

“Crape”: krip, de crêpe-stof die voor rouwkleding gebruikt werd.

I send Two Sunsets –

Emily Dickinson

I send Two Sunsets –
Day and I – in competition ran –
I finished Two – and several Stars –
While He – was making One –

His own was ampler – but as I
Was saying to a friend –
Mine – is the more convenient
To Carry in the Hand –

F557/J308/1863

Ik stuur Twee Zonsondergangen –
Dag en Ik – hielden een wedstrijdje –
Ik eindigde Tweedes – met tal van Sterren –
Terwijl Hij – de Eerste aan het maken was –

De zijne was uitbundiger – maar zo ik
Zei tegen een vriend –
De Mijne – is prettiger
In de Hand te Dragen –

Variant voor “was” (regel 5): “is”.

A Visitor in Marl

Emily Dickinson

A Visitor in Marl –
Who influences Flowers –
Till they are orderly as Busts –
And Elegant – as Glass –

Who visits in the Night –
And just before the Sun –
Concludes his glistening interview –
Caresses – and is gone –

But whom his fingers touched –
And where his feet have run –
And whatsoever Mouth be kissed –
Is as it had not been –

F558/J391/1863

Een Bezoeker van Marmer –
Die inwerkt op Bloemen –
Tot ze er netjes bijstaan als Bustes –
En Elegant – als Glas –

Die langskomt in de Nacht –
En net voor de Zon –
Zijn glinsterende onderhoud besluit –
Streelt – en weg is –

Maar wie zijn vingers raakten –
Waar zijn voeten hebben gelopen –
En welke Mond ook werd gekust –
Is alsof hij er niet geweest was –

“Marl”: Mergelgrond. Het verwijst naar dodelijk (uitgemergeld). Emily Dickinson gebruikt het woord elders als synoniem voor marmer. De bezoeker versteent het leven: de rijp in de vroege morgen.

Through the Dark Sod – as Education

Emily Dickinson

Through the Dark Sod – as Education –
The Lily passes sure –
Feels her white foot – no trepidation –
Her faith – no fear –

Afterward – in the Meadow –
Swinging her Beryl Bell –
The Mold-life – all forgotten – now –
In Ecstasy – and Dell –

F559/J392/1863

Door de Donkere Zoden – zo Opvoeding is –
Baant de Lelie vast en zeker haar weg –
Haar witte voet voelt – geen aarzeling –
Haar geloof – geen angst –

Daarna – in het Weiland –
Zwaait ze haar Turquoise Klokje –
Het Humus-leven – helemaal vergeten – en nu –
Vol Extase – in de Vallei –

“Beryl”: Beril, kleurloos mineraal. Vaak synoniem voor turquoise.

Did Our Best Moment last

Emily Dickinson

Did Our Best Moment last –
‘Twould supersede the Heaven –
A few – and they by Risk –
———procure –
So this Sort – are not given –

Except as stimulants – in
Cases of Despair –
Or Stupor – The Reserve –
These Heavenly Moments are –

A Grant of the Divine –
That Certain as it Comes –
Withdraws – and leaves the dazzled Soul
In her unfurnished Rooms

F560/J393/1863

Bleef Ons Mooiste Moment duren –
Het zou de Hemel overbodig maken –
Maar weinigen – en zij niet zonder Gevaar –
———die het verwezenlijken –
Dus dit Soort Momenten – wordt niet gegeven –

Behalve als stimulerende middelen – in
Geval van Wanhoop –
Of Verdoving – De Noodvoorraad –
Deze Hemelse Momenten zijn –

Een Goddelijke Geschenk –
Zo Zeker als het Komt –
Gaat het ook weg – en laat de Ziel verblind achter
In haar kale Kamers

Trust in the Unexpected

Emily Dickinson

Trust in the Unexpected –
By this – was William Kidd
Persuaded of the Buried Gold –
As One had testified –

Through this – the old Philosopher –
His Talismanic Stone
Discerned – still withholden
To effort undivine –

‘Twas this – allured Columbus –
When Genoa – withdrew
Before an Apparition
Baptized America –

The Same – afflicted Thomas –
When Deity assured
‘Twas better – the perceiving not –
Provided it believed –

F561/J555/1863

Vertrouw op het Onverwachte –
Daardoor – was William Kidd
Zeker van het Begraven Goud –
Zoals Iemand had verklaard –

Daardoor – heeft de oude Filosoof –
Zijn Steen der Wijzen
Ontdekt – nog steeds onthouden
Aan wie het buiten God nastreeft –

Dit was het – dat Columbus aantrok
Toen Genua – zich terugtrok
Voor de Spookverschijning
Gedoopt tot Amerika –

Hetzelfde – zat Thomas dwars –
Toen God hem verzekerde
Dat het beter was – om niet te zien –
Maar toch te geloven –

“William Kidd” was de Britse kapitein van een kaperschip (1645-1701). Voor hij opgepakt werd, had hij zijn buit met veel goud begraven in de buurt van New York. Hij had het vast op een onverwachte plek verstopt.
“Genoa”: Genua was de geboortestad van Columbus. De stad had er geen vertrouwen in dat zijn plan om westwaarts naar India te varen kans van slagen had.

‘Twas Love – not me

Emily Dickinson

‘Twas Love – not me –
Oh punish – pray –
The Real one died for Thee –
Just Him – not me –

Such Guilt – to love Thee – most!
Doom it beyond the Rest –
Forgive it – last –
‘Twas base as Jesus – most!

Let Justice not mistake –
We Two – looked so alike –
Which was the Guilty Sake –
‘Twas Love’s – Now Strike!

F562/J394/1863

Het was Liefde – ik niet –
Och, straf – alsjeblieft –
De Ware die voor jou stierf –
Alleen Hij – ik niet –

Wat een Schuld – Jou lief te hebben – ’t meest!
Veroordeel haar meer dan de Rest –
Vergeef haar – op ‘t laatst –
Ze was nederig zoals Jezus – ‘t meest!

Laat het Recht niet dwalen –
Wij Tweeën – leken zo op elkaar –
Wie deed het met Voorbedachten Rade –
‘t Was de Liefde – Sla Nu toe!

“Base”: laag; het kan zowel nederig als beschamend betekenen.
Een emotievol gedicht, met horten en stoten. Alsof Emily Dickinson zich voor het gerecht voelt staan en luidkeels roept dat het niet haar schuld is. Maar van de Liefde, want liefde gaat haar eigen gang.