Uncategorized – Pagina 90 – Emily Dickinson

I am alive – I guess

I am alive – I guess –
The Branches on my Hand
Are full of Morning Glory –
And at my finger’s end –

The Carmine – tingles warm –
And if I hold a Glass
Across my Mouth – it blurs it –
Physician’s – proof of Breath –

I am alive – because
I am not in a Room –
The Parlor – Commonly – it is –
So Visitors may come –

And lean – and view it sidewise –
And add “How cold – it grew” –
And “Was it conscious – when it stepped
In Immortality?”

I am alive – because
I do not own a House –
Entitled to myself – precise –
And fitting no one else –

And marked my Girlhood’s name –
So Visitors may know
Which Door is mine – and not mistake –
And try another Key –

How good – to be alive!
How infinite – to be
Alive – two–fold – The Birth I had –
And this – besides, in – Thee!

F605/J470/1863

Ik leef nog – denk ik –
De Takken op mijn Hand
Zitten vol Paarse Winde –
En aan mijn vingertoppen –

Geeft het Karmijn – een warme tinteling –
En als ik een Glaasje houd
Voor mijn mond – beslaat het –
Voor Artsen – een Ademtest –

Ik leef nog – omdat
Ik niet in een Kamer ben –
Gewoonlijk – is het – de Voorkamer –
Zodat het Bezoek kan komen om voor haar –

Te buigen – en van opzij bekijken –
Erbij zeggen “Ze werd – zo koud” –
En “Was ze bij kennis – toen ze
De Onsterfelijkheid binnenstapte?”

Ik leef nog – omdat
Ik niet een eigen Huis heb –
Duidelijk – op mijn naam gezet –
En Voor niemand anders bedoeld –

Aangegeven met mijn Meisjesnaam –
Zodat het Bezoek kan weten
Welke Deur van mij is – en bij vergissing –
Niet een andere sleutel probeert –

Hoe goed is het – om nog te leven!
Hoe oneindig – te leven
Tot tweemaal toe – Dat ik Geboren werd –
En dit bestaan – nog erbij, in – Jou!

“Morning Glory”: paarse winde, bosliefje. De bloem gaat ’s morgens open en sterft tegen de avond. De bloem staat symbool voor sterfelijkheid en gengenheid.
“Parlor”: voorkamer, mooie kamer. Volgens het Emily Dickinson werd de voorkamer ook gebruikt om een dode op te baren en afscheid te nemen (mortuarium).
“Thee” – waarschijnlijk wordt een geliefde (Susan Dickinson?) bedoeld.

Except the smaller size

Except the smaller size –
No Lives – are Round –
These hurry to a Sphere –
And Show and End –

The Larger – slower grow –
And later – hang –
The Summers of Hesperides
Are long –

Hugest of Core
Present the awkward Rind –
Yield Groups of Ones –
No Cluster – ye shall find –

But far after Frost –
And Indian Summer Noon –
Ships – offer These –
As West–Indian –

F606/J1067/1863

Behalve de kleinste maten
Is geen Leven – Rond van vorm.
Ze willen snel een Bol zijn –
En hun Voltooiing laten zien –

De Grootste – groeien het langzaamst –
En gaan later – hangen –
De Zomers bij de Hesperiden
Duren lang –

Met het grootste Klokhuis
Zorgen voor een grove Schil –
Maken Groepjes van Een –
Trossen – ga je niet vinden –

Maar lang na de Vorst –
En de Indian Summermiddag –
Bieden Schepen – Ze aan –
Alsof ze uit West–Indië komen –

“Hesperides”: Hesperiden zijn nimfen (uit de Griekse mythologie) die de boom met gouden appels bewaakten. Wie de Appels at, zou onsterfelijk worden.
Dit gedicht is in diverse varianten overgeleverd; deels met slechts de eerste twee strofen.
Varianten:
– voor “of” (regel 7): “in”;
– voor “Hugest” (regel 9): “The Huge” (De Groten);
– voor “Noon” (regel 14): “Sun” (Zon).

I think the longest Hour of all

I think the longest Hour of all
Is when the Cars have come –
And we are waiting for the Coach –
It seems as though the Time

Indignant – that the Joy was come –
Did block the Gilded Hands –
And would not let the Seconds by –
But slowest instant – ends –

The Pendulum begins to count –
Like little Scholars – loud –
The steps grow thicker – in the Hall –
The Heart begins to crowd –

Then I – my timid service done –
Tho’ service ’twas, of Love –
Take up my little Violin –
And further North – remove.

F607/J635/1863

Het allerlangste Uur vind ik
Als de Trein is aangekomen –
En wij op de Koets aan het wachten zijn –
Het lijkt wel alsof de Tijd

Gepikeerd – dat de Vreugde was gekomen –
De Vergulde Wijzers stilzette
En de Seconden niet doorliet –
Maar de traagste tel – stopt –

De Slinger begint weer te tellen –
Zoals kleine Schoolkinderen – hardop –
Meer en meer Stappen – in de Hal –
Het Hart begint druk te kloppen –

Dan – mijn timide dienstbaarheid volbracht –
Als was het een gebaar van Liefde –
Pak ik mijn kleine Viool –
En trek me terug – verder naar het Noorden.

“Cars”: treinwagons, rijtuigen.
“North”: Noorden – mogelijk bedoelt Emily Dickinson naar boven, naar haar kamer. Ze beschrijft waarschijnlijk dat ze thuis staat te wachten op haar vader, die vanwege zijn politieke functie vaak buitenshuis verbleef en met de trein is aangekomen.
Variant voor “Indignant” (regel 5): “Affronted” (Ontstemd).

So glad we are – a Stranger’d deem

So glad we are – a Stranger’d deem
‘Twas sorry – that we were –
For where the Holiday – should be
There publishes – a Tear –
Nor how Ourselves be justified –
Since Grief and Joy are done
So similar – An Optizan
Could not decide between –

F608/J329/1863

Zo blij dat we zijn – een Vreemde zou denken
Dat we – verdrietig waren –
Want waar het een Feest – zou moeten zijn
Verschijnt – een Traan –
Waarom we het niet kunnen uitleggen –
Omdat Verdriet en Vreugde
Zo op elkaar lijken – Een Opticiën
Kon ze niet uit elkaar houden –

A Night – there lay the Days between

A Night – there lay the Days between –
The Day that was Before –
And Day that was Behind – were One –
And now – ’twas Night – was here –

Slow – Night – that must be watched away –
As Grains upon a shore –
Too imperceptible to note –
Till it be night – no more –

F609/J471/1863

Een Nacht – daar lagen Dagen tussen –
De Dag die Ervoor kwam –
En de Dag die Erna kwam – waren Eén –
En nu – het was Nacht – hier –

Traag – de Nacht – die je moet wegkijken –
Als Zandkorrels aan de kust –
Te onzichtbaar om op te merken –
Tot het geen Nacht – meer is –

Een eindeloze, dagenlange nacht.

From Cocoon forth a Butterfly

From Cocoon forth a Butterfly
As Lady from her Door
Emerged – a Summer Afternoon –
Repairing Everywhere –

Without Design – that I could trace
Except to stray abroad
On miscellaneous Enterprise
The Clovers – understood –

Her pretty Parasol be seen
Contracting in a Field
Where Men made Hay –
Then struggling hard
With an opposing Cloud –

Where Parties – Phantom as Herself –
To Nowhere – seemed to go
In purposeless Circumference –
As ’twere a Tropic Show –

And notwithstanding Bee – that worked –
And Flower – that zealous blew –
This Audience of Idleness
Disdained them, from the Sky –

Till Sundown crept –
———a steady Tide –
And Men that made the Hay –
And Afternoon – and Butterfly –
Extinguished – in the Sea –

F610/J354/1863

Uit een Cocon kwam een Vlinder
Als een Dame uit haar Deur
Dook ze op – in een Zomernamiddag –
Overal zocht ze haar toevlucht –

Zonder Bedoeling – die ik kon volgen
Behalve buiten dwalen
Over diverse Bezigheden
De Klaver – begreep het –

Haar schattige Parasol was te zien
Fladderend boven een Veld
Waar Mannen Hooi bewerkten –
Dan ging ze stevig worstelen
Met een tegemoetkomende Wolk –

Waar hele Groepen – Spoken zoals Zij –
Nergens naar toe – leken te gaan
Met doelloze Cirkelbewegingen –
Alsof het een Tropische Show betrof –

Ondanks dat de Bijen – aan het werk waren –
En de Bloemen – ijverig bloeiden –
Keurde dit Luie Publiek
Ze geen blik waardig, vanuit de Lucht –

Tot de Zonsondergang aansloop –
———een gestage Vloed –
En de Mannen die het Hooi bewerkten –
En de Middag – en de Vlinder –
Uitdoofde – in de Zee –

“Sea” – de zee staat vaak symbolisch voor oneindigheid, eeuwigheid of onsterfelijkheid.

Her sweet Weight on my Heart a Night

Her sweet Weight on my Heart a Night
Had scarcely deigned to lie –
When, stirring, for Belief’s delight,
My Bride had slipped away –

If ’twas a Dream – made solid – just
The Heaven to confirm –
Or if Myself were dreamed of Her –
The power to presume –

With Him remain – who unto Me –
Gave – even as to All –
A Fiction superseding Faith –
By so much – as ’twas real –

F611/J518/1863

Een Nacht was Haar lieve Gewicht zo goed
Om even op mijn Hart te gaan liggen
Of, in de opwinding, tot vreugde van het Geloof,
Was mijn Bruid weggeglipt –

Was het een Droom – die uitkwam – juist
Als bevestiging dat de Hemel bestaat –
Of dat Ikzelf in een Droom van Haar zat –
De macht om dat uit te leggen –

Blijft aan Hem – die aan Mij –
Heeft gegeven – net als aan Iedereen –
Een Droombeeld dat Geloof overtrof –
Zoveel meer – zo echt was het –

“Deigned”: verwaardigde. Hier wat vrijer vertaald.
Variant voor “power” (regel 8): “wisdom” (wijsheid).

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized