Emily Dickinson

The Angle of a Landscape –
That every time I wake –
Between my Curtain and the Wall
Upon an ample Crack –

Like a Venetian – waiting –
Accosts my open eye –
Is just a Bough of Apples –
Held slanting, in the Sky –

The Pattern of a Chimney –
The Forehead of a Hill –
Sometimes – a Vane’s Forefinger –
But that’s – Occasional –

The Seasons – shift – my Picture –
Upon my Emerald Bough,
I wake – to find no – Emeralds –
Then – Diamonds – which the Snow

From Polar Caskets – fetched me –
The Chimney – and the Hill –
And just the Steeple’s finger –
These – never stir at all –

F578/J375/1863

De Hoek van het Landschap –
Dat elke keer als ik wakker word –
Tussen mijn Gordijn en de Muur
Langs een brede Spleet –

Als een Vensterluik – op wacht staat –
En mijn open oog begroet –
Is gewoon een Tak met Appels –
Die schuin de Lucht insteekt –

Het Patroon van een Schoorsteen –
Het Voorhoofd van een Heuvel –
Soms – een Wijsvinger van een Windwijzer –
Maar dat gebeurt – Slechts af en toe –

De Seizoenen – veranderen – mijn Beeld –
Op mijn Smaragdgroene Tak,
Ik word wakker – en vind – geen Smaragd –
Wel – Diamanten – die de Sneeuw

Uit Poolkisten – meebracht voor mij –
De Schoorsteen – de Heuvel –
En juist de vinger van de Kerktoren –
Ze – bewegen totaal niet –

We see – Comparatively –
The Thing so towering high
We could not grasp its segment
Unaided – Yesterday –

This Morning’s finer Verdict –
Makes scarcely worth the toil –
A furrow – Our Cordillera –
Our Apennine – a knoll –

Perhaps ’tis kindly – done us –
The Anguish – and the loss –
The wrenching – for His Firmament
The Thing belonged to us –

To spare these striding spirits
Some Morning of Chagrin –
The waking in a Gnat’s – embrace –
Our Giants – further on –

F580/J534/1863

We relativeren – wanneer we Iets zien –
Wat zo torenhoog uitsteekt
Dat we er geen snars van begrijpen
Zonder hulp – Gister nog –

Het scherpere Oordeel van Vanochtend –
Maakt het nauwelijks de moeite waard –
Een greppel – Onze Cordillera –
Onze Apennijnen – een heuvel –

Wellicht is het aardig – voor ons gedaan –
Om de Angst – en het verlies –
Het losrukken – voor Zijn Hemel
Van het Ding dat ons toebehoorde –

Aan deze voortschrijdende geesten
Ochtenden van Ergernis te besparen –
Wakker worden in de armen – van een Mug –
Met onze Reuzen – verder weg –

I’m sorry for the Dead – Today –
It’s such congenial times
Old Neighbors have at fences –
It’s time o’ year for Hay,

And Broad – Sunburned Acquaintance
Discourse between the Toil –
And laugh, a homely species
That makes the Fences smile –

It seems so straight to lie away
From all of the noise of Fields –
The Busy Carts – the fragrant Cocks –
The Mower’s Metre – Steals

A Trouble lest they’re homesick –
Those Farmers – and their Wives –
Set separate from the Farming –
And all the Neighbors’ lives –

A Wonder if the Sepulchre
Don’t feel a lonesome way –
When Men – and Boys – and Carts – and June,
Go down the Fields to “Hay” –

F582/J529/1863

Vandaag – heb ik meelij met de Doden –
Het zijn zulke gezellige dagen
Met oude Buren bij de hekken –
Het is de tijd van het jaar voor het Hooien,

En met Forse – Gebruinde Kennissen
Praten onder het Werk –
En lachen, die eenvoudige types
Die de Hekken doen glimlachen –

Het lijkt zo logisch om ver weg te liggen
Van al het lawaai van de Velden –
De Bedrijvige Karren – de geurige Schoven –
Het Ritme van de Maaier – Sluipt weg

Problematisch dat ze geen heimwee hebben –
Die Boeren – en hun Vrouwen –
Gescheiden van het Boerenwerk –
En van al het leven in de Buurt –

Een Vraag of het Graf
Zich niet eenzaam voelt –
Wanneer Mannen – Jongens – Karren – en Juni,
De Velden afgaan om te “Hooien” –