She lay as if at play
Her life had leaped away –
Intending to return –
But not so soon –

Her merry Arms, half dropt –
As if for lull of sport –
An instant had forgot –
The Trick to start –

Her dancing Eyes – ajar –
As if their Owner were
Still sparkling through
For fun – at you –

Her Morning at the door –
Devising, I am sure –
To force her sleep –
So light – so deep –

F412/J369/1862

Ze lag alsof ze aan het spelen was
Haar leven was haar ontglipt –
Van plan om terug te keren –
Maar niet zo snel –

Haar vrolijke Armen, bijna slap –
Alsof ze rust hielden bij het sporten –
Even waren ze het Kunstje vergeten –
Om te gaan bewegen –

Haar dansende Ogen – halfopen –
Alsof hun Eigenaar
Nog steeds bleef sprankelen
Voor de lol – naar jou –

Haar Morgen aan de deur –
Vraagt zich af, dat weet ik zeker –
Hoe haar slaap te verbreken –
Zo licht – zo diep –

Inconceivably solemn!
Things so gay
Pierce – by the very Press
Of Imagery –

Their far Parades – order on the eye
With a mute Pomp –
A pleading Pageantry –

Flags, are a brave sight –
But no true Eye
Ever went by One –
Steadily –

Music’s triumphant –
But the fine Ear
Winces with delight
Are Drums too near –

F414/J582/1862

Onvoorstelbaar plechtig!
Zo vrolijke dingen
Doen pijn – juist door de Druk
Van Symboliek –

Hun verre Parades – dringen zich op aan ’t oog –
Met een stille Pracht –
Een aandoenlijk Spektakel –

Vlaggen, zien er stoer uit –
Maar iemand die echt kijkt
Ging er ooit langs –
Zonder een brok in de keel –

De Muziek klinkt triomfantelijk –
Maar een scherp gehoor
Huivert van genot
Als de Trommels te dichtbij komen –

The Months have ends – the Years – a knot –
No Power can untie
To stretch a little further
A Skein of Misery –

The Earth lays back these tired lives
In her mysterious Drawers –
Too tenderly, that any doubt
An ultimate Repose –

The manner of the Children –
Who weary of the Day –
Themself – the noisy Plaything
They cannot put away –

F416/J423/1862

Maanden hebben einden – Jaren – een knoop –
Die geen Kracht kan ontwarren
Een beetje verder eraan trekken
Geeft een Wirwar van Ellende –

De Aarde legt deze vermoeide levens terug
In haar mysterieuze Laden –
Te teder, om nog te twijfelen
Aan een laatste Rustplaats –

Zoals Kinderen dat doen –
Die Moe van de Dag –
Zichzelf – het luidruchtige Speelgoed
Niet kunnen opbergen –

Your Riches – taught me – Poverty.
Myself – a Millionaire
In little Wealths, as Girls could boast
Till broad as Buenos Ayre –

You drifted your Dominions –
A Different Peru –
And I esteemed All Poverty
For Life’s Estate with you –

Of Mines, I little know – myself –
But just the names, of Gems –
The Colors of the Commonest –
And scarce of Diadems –

So much, that did I meet the Queen –
Her Glory I should know –
But this, must be a different Wealth –
To miss it – beggars so –

I’m sure ’tis India – all Day –
To those who look on You –
Without a stint – without a blame,
Might I – but be the Jew –

I’m sure it is Golconda –
Beyond my power to deem –
To have a smile for Mine – each Day,
How better, than a Gem!

At least, it solaces to know
That there exists – a Gold –
Altho’ I prove it, just in time
Its distance – to behold –

It’s far – far Treasure to surmise –
And estimate the Pearl –
That slipped my simple fingers through –
While just a Girl at School.

F418/J299/1862

Jouw Rijkdom – leerde mij – wat Armoede is.
Ikzelf – een Miljonair
Van Kleingoed, waar Meisjes over opschepten
Zo breed als tot aan Buenos Aires –

Jij hebt jouw Domeinen vergaard –
Een ander soort Peru –
En ik koesterde Alle Armoede
Voor een Levensstaat met jou –

Van Mijnen, weet ikzelf – weinig –
Alleen maar de namen, van Edelstenen –
De Kleuren van de Meest Voorkomende –
En nauwelijks iets van Diademen –

Wel zoveel, ontmoette ik de Koningin –
Ik haar Glorie zou herkennen –
Maar dit, moet een andere Rijkdom zijn –
Die kwijtraken – zou mij ruïneren –

De hele Tijd – weet ik dat het India is –
Voor wie naar Jou kijken –
Zonder schroom – zonder schaamte,
Kon ik – maar de Jood zijn –

Ik weet zeker dat het Golconda is –
Het gaat mijn verstand te boven –
Elke Dag – voor mij – een glimlach te hebben,
Stukken beter – dan een Juweel!

Tenminste, stelt het gerust te weten
Dat er zoiets – als Goud – bestaat
Ook al, kon ik net op tijd beseffen
Haar van afstand gade te slaan.

Een verre – verre Schat om van te dromen –
En de Parel op waarde te schatten –
Die door mijn eenvoudige vingers glipte –
Toen ik nog een Schoolmeisje was.